Deel 2
Naar de bomen….
Na een paar dagen zitje hang oefenen zat Eva ineens op mijn rug! Ik wilde weghollen want misschien kon ik met kontjewip Eva wel uit het zitje wippen. Maar Brt had me vast, ik kon niks doen. Toen ging ik stappen met Eva in het zitje en eigenlijk vond ik dat best leuk.
Zo leerde ik elke dag nieuwe dingen, draffen met Eva op mijn zitje, Brt hield het touw vast en ik was niet bang meer. Weer later ging Brt weg als Eva in het zitje zat, toen ging Eva mij leren langs het hek te lopen en grote rondjes te lopen. Ik kon stappen, draffen en stoppen – halt heet dat! Later leerde ik ook galoppen met Eva. Soms samen met zus in de wei zonder gras, dan zat Brt op zus en Eva op mij.
Vandaag gingen zus en ik met Brt en Eva  naar de bomen. Eva zegt - we gaan naar het bos, maar ik zie alleen maar bomen, wat is een bos? Nou ja, dat snap ik misschien later.
Eerst gingen ze met die harde dingen lekker doen op mijn vel - daar wordt je schoon van zeggen ze - schoon kan me niet schelen lekker doen, meer, meer.
En... toen ging ik terug in de stal. Ik keek door het gat in de muur wat er nu ging gebeuren - daar kwam de rammel op wielen!!! Die rammel, daar kan zus mee lopen - ik niet hoor - te moeilijk en te eng. Zus zegt - je moet trekken, maar als je trekt gaat het nog harder rammelen.. o nee, hoor, niks voor mij.
Zus kreeg riemen op en ging voor de rammel staan. Toen was ze weg!! Ja weg!!! Na een kort poosje kwam Eva mij halen - zo Beckie nu jij. Ja, maar waar is zus. Ik werd weer aan de muur vastgebonden en daar was dat zitje op mijn rug en dat ding aan mijn hoofd, met dat koude eraan in mijn mond. Ik bleef maar kijken waar zus was en roepen - ZUS!  ZUS!
Meid maak je niet druk, Bo (zo heet ze, mijn zus) komt zo wel weer. Ja zo, zo, zo, wat is nou zo? Waar is ze dan nu? Ik moest daar kijken en daar kijken en kreeg - natuurlijk - weer moppers 'sta nou eens een tel stil zenuwpees'. Aha, weer wat geleerd, zeggen ze 'even de peesbeschermers aan' ik snapte al nooit waar dat nou weer goed voor kon zijn, maar ik heb zenuwpezen - ja dan snap ik dat er dan dingen die rsssst zeggen om je benen moeten, dat is tegen de zenuwpezen.
En... toen zag ik gelukkig zus, achter haar reed de rammel met wielen. Op de rammel zat Brt en achterin de rammel zat dat zwartje - dat hondje. En toen ging ik er naartoe! Ik was natuurlijk blij en vond het gek dus ik was 'druk'. Zo noemen ze dat in Duitsland als je iets gek vindt en blij bent - dat heet 'druk'.
Eva stapte op en toen ging ik huppelen, ach maar een beetje. Gewoon een beetje huppelen - het was eng door de rammel en ik was blij dat ik zus weer zag en ik was bang voor de rammel en, en, en,... Eva zegt 'laten we maar gaan, ze loopt zich nu alleen maar op te winden'.
En we gingen, we gingen langs de varkens en ook nog even op dat veld waar eerst de groene muur was. - over de groene muur zal ik later nog eens vertellen -.
We gingen dus op weg naar het bos - ik was echt benieuwd waar dat is, of we er ooit aan komen als we alle bomen voorbij zijn. Zus liep voor de rammel en ik liep voor zus uit.

Deel 1

Ik denk dat jullie eerst willen weten wie ik ben?

Ik ben de fjordenmerrie Beckie en ik ben samen met mijn zus – Bo - toen ik bijna 4 jaar oud was verhuisd van Nederland naar Duitsland. Daar gingen we wonen bij Eva en Brt.

Voor we in Duitsland gingen wonen liepen we alleen in de wei, we hoefden nooit iets anders te doen dan gras en gedroogd gras  eten.

Zus en ik hebben in de zomer altijd veel jeuk, daarom hebben we dan pyama’s aan. Ze zeggen dat dat beter is voor ons. Ik geloof ze wel, want met de pyama heb ik niet meer zo erg jeuk.

Ik ben een brave meid (tenminste dat zeggen Eva en Brt vaak tegen me - dus dat zal wel zo zijn). Maar probeer alles wat er om me heen gebeurt en wat er met mij gebeurt en alles wat ik zie en alles wat ik dan kan denken te snappen. Dat is veel en dat is soms moeilijk als je paard bent, maar ik wil het wel proberen. Ik zal jullie gaan vertellen wat we allemaal geleerd hebben en wat we allemaal doen.

Toen we eenmaal de grote reis hadden gemaakt in de stal op wielen en daarvan uitgerust waren zei Eva: ‘Dames jullie gaan aan het werk’. Geen idee hadden zus en ik wat dat was ‘werk’. We gingen wandelen op de stenen. We kregen riemen om ons hoofd en koud in onze mond. Later gingen we aan een lang touw rondjes draffen om Eva of Brt heen. Dat was moeilijk de eerste keren dat we dat moesten doen, we wisten natuurlijk niet hoe we dat moeten doen. Zus snapte het al snel, maar ik snapte echt niet welke kant je op moest lopen en ik wilde steeds naar Eva lopen. Dat moest niet, ik kreeg dan moppers en dan liep Brt naast me. Maar als hij wegliep wilde ik met hem meelopen, weer niet goed. Pas na heel veel keren kon ik het ook en ik vond het toen leuk, rondjes draffen. Toen we dat eenmaal konden gingen ze nog gekker doen. We kregen zitjes op onze rug gebonden. Dat was me wat de eerste keer! Ik ging er hard van hollen, zus deed dat niet. Eva zei dan ’Bo is wel veel makkelijker. Ja puh, zus is gewoon een beetje saai, die is nooit dom en denkt niet zoals ik. Ik voel op mijn rug een zitje, ik wil geen zitje op mijn rug, dus ik ging met mijn kont in de lucht, kontjewip doen. Of heel hard galoppen om dat zitje weg te laten gaan.


Maar nu snap ik dat je je zitje niet af kunt kontjewippen. Toen ging ik op een dag in de wei zonder gras waar we altijd rondjes moeten lopen. Brt hield mij aan de riemen vast en ik moest naast een eng ding staan een wit ding. Dat wilde ik natuurlijk niet, wie weet wat zo’n wit ding met mij doet…. Brt zei: Beckie doe niet dom, dat is een opstapje dat bijt echt niet. Nee, ik zag geen mond in dat ding, dus bijten kan het niet. Toen werd het steeds gekker, Eva ging op dat ding staan. Toen was ze groot!!! Dus ik liep weer weg. Maar na een poosje durfde ik weer naast grote Eva te gaan staan. Die ging op mijn rug op het zitje steunen, dat was gek, maar deed geen pijn gelukkig. Dat hebben we veel gedaan. Daarna mocht ik naar mijn stal om gedroogd gras te eten en alles aan zus te vertellen. Die had het ook gedaan zei ze. En Eva was zelfs op het zitje op haar rug gaan zitten. Ze was niet eens door haar hoeven gezakt! Kun je je voorstellen, iemand die op het zitje op je rug gaat zitten, dat is toch raar?